Bawa meci’a 4

הַזָּהָב קוֹנֶה אֶת הַכֶּסֶף, וְהַכֶּסֶף אֵינוֹ קוֹנֶה אֶת הַזָּהָב. הַנְּחֹשֶׁת קוֹנָה אֶת הַכֶּסֶף, וְהַכֶּסֶף אֵינוֹ קוֹנֶה אֶת הַנְּחשֶׁת. מָעוֹת הָרָעוֹת קוֹנוֹת אֶת הַיָּפוֹת, וְהַיָּפוֹת אֵינָן קוֹנוֹת אֶת הָרָעוֹת. אֲסִימוֹן קוֹנֶה אֶת הַמַּטְבֵּעַ, וְהַמַּטְבֵּעַ אֵינוֹ קוֹנֶה אֶת אֲסִימוֹן. מִטַּלְטְלִין קוֹנִים אֶת הַמַּטְבֵּעַ, וְהַמַּטְבֵּעַ אֵינוֹ קוֹנֶה אֶת הַמִּטַּלְטְלִין. זֶה הַכְּלָל, כָּל הַמִּטַּלְטְלִין קוֹנִין זֶה אֶת זֶה:

Złoto zyskuje srebro, a srebro nie zyskuje złota. Miedź nabywa srebro, a srebro nie nabywa miedzi. [Wszystko, co jest uważane za walutę i łatwo przechodzi w handlu, ma status pieniądza i nie uzyskuje swojego odpowiednika, którego nie uważa się za walutę i nie przechodzi tak łatwo w handlu. Ten ostatni ma status owocu, a wyrywanie go jest aktem potwierdzenia. Dlatego też, kiedy jeden wyciąga dinary ze złota, drugi zdobywa dinary ze srebra, gdziekolwiek się znajduje, i żaden z nich nie może się wycofać. Albowiem złote dinary są owocami w porównaniu z dinarami srebra. A srebro nie zyskuje złota. Albowiem srebrne dinary, które łatwo przechodzą w obrocie, mają status pieniądza w stosunku do dinarów w złocie. Tak więc, jeśli jeden z nich wyciągnął dinara ze srebra, drugi nie zdobędzie dinara złota, dopóki go nie wyciągnie, ponieważ pieniądze nie mają wpływu na przejęcie. I to jest również powód, dla którego miedź nabywa srebro. Bo p'rutoth miedzi, która nie jest tak łatwo rozliczaną walutą, jest owocem w porównaniu z dinarami srebra, a srebro nie nabywa miedzi.] Zły [tj. Unieważniony] pieniądz daje dobre pieniądze, a dobre pieniądze nie otrzymują złych pieniędzy . Asimon [(kawałek metalu) w kształcie monety, ale jeszcze bez stempla] nabywa monetę, a moneta nie nabywa asymonu. Mitaltelin (obiekty ruchome) nabywa monetę, ale moneta nie nabywa mitalteliny. Taka jest zasada: wszystkie mitalteliny nabierają się nawzajem. [Gdyby jeden został wymieniony na drugi, pociągając jeden efekt nabywania drugiego. „Wszystko” obejmuje nawet (wymianę) jednej sakiewki pełnej pieniędzy na inną.]

כֵּיצַד. מָשַׁךְ הֵימֶנּוּ פֵרוֹת וְלֹא נָתַן לוֹ מָעוֹת, אֵינוֹ יָכוֹל לַחֲזֹר בּוֹ. נָתַן לוֹ מָעוֹת וְלֹא מָשַׁךְ הֵימֶנּוּ פֵרוֹת, יָכוֹל לַחֲזֹר בּוֹ. אֲבָל אָמְרוּ, מִי שֶׁפָּרַע מֵאַנְשֵׁי דוֹר הַמַּבּוּל וּמִדּוֹר הַפַּלָּגָה, הוּא עָתִיד לְהִפָּרַע מִמִּי שֶׁאֵינוֹ עוֹמֵד בְּדִבּוּרוֹ. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, כָּל שֶׁהַכֶּסֶף בְּיָדוֹ, יָדוֹ עַל הָעֶלְיוֹנָה:

Jak to? Jeśli (kupujący) wyciągnął od niego owoce i nie dał pieniędzy, nie może się wycofać. Jeśli dał mu pieniądze i nie wyciągnął z niego owoców, on [tj. Każdy] może się wycofać. [To jest zarządzenie mędrców. Ponieważ zgodnie z prawem Tory nabycie skutkuje pieniędzmi, jak to znajdujemy w odniesieniu do hekszeszu (majątku konsekrowanego): „A on da pieniądze, a będą jego”. (patrz Kapłańska 27:19). A dlaczego powiedzieli, że przyciąganie efektów, ale nie pieniędzy? Dekret, aby kupujący nie zostawiał swojego zakupu w domu sprzedawcy na długi czas, a w pobliżu sprzedawcy nie wybuchł pożar, a on sam nie starał się go ratować. Dlatego został umieszczony w jego (domenie sprzedawcy), aby wycofać się ze sprzedaży, jeśli chce. Więc jeśli wzrośnie na wartości, robi to w jego domenie, a on może wycofać się ze sprzedaży i zyskać na tym. Uważa się, że należy do niego, więc postara się go ocalić]. Powiedzieli jednak: „Ten, który wymierzył karę ludziom z pokolenia potopu i pokolenia Wieży Babel— Jego przeznaczeniem jest wymierzenie kary temu, który nie dotrzymuje słowa. ”[Nawet jeśli może się wycofać (jeśli to uczyni), zostaje przeklęty w bet-din i powiedziano mu:„ Ten, który wymierzył karę pokoleniu powódź i narodziny Wieży Babel, mężów Sodomy i Amory oraz Egipcjan, którzy utonęli w morzu —Jego przeznaczeniem jest wymierzenie kary temu, kto nie dotrzymuje słowa, po czym on (sprzedawca) zwraca swoje pieniądze.] R. Szimon mówi: Kto trzyma pieniądze, ma przewagę. [R. Szimon odnosi się tutaj do słowa pierwszego tanna, a mianowicie: „Jeśli dał mu pieniądze i nie wyciągnął od niego owoców, on (sprzedawca lub kupujący) może się wycofać”. R. Szimon przychodzi i mówi nam, że czasami ten, który trzyma pieniądze (to znaczy sprzedawca, który otrzymał pieniądze) ma przewagę i może potwierdzić sprzedaż, jeśli chce, bez możliwości wycofania się przez kupującego. Tak jak w przypadku, gdy górna historia kupującego jest wynajmowana sprzedawca, w którym przypadku, jeśli sprzedawca chce, aby sprzedaż została potwierdzona, kupujący nie może się wycofać, nawet jeśli nie wyciągnął pieniędzy. Dlaczego rabini powiedzieli, że uzyskanie efektów przyciągania? do kupującego: „Twoje ziarno zostało spalone w górnej kondygnacji.” Ale tutaj, gdzie górne piętro należy do kupującego, jeśli wybuchnie pożar, on h sam się wytęży i ​​odzyska to. Halacha nie jest zgodna z R. Szimonem. Ale nawet jeśli kupujący jest wynajęty sprzedającemu, tak długo, jak tego nie zrobi, zarówno kupujący, jak i sprzedający mogą się wycofać.]

הָאוֹנָאָה, אַרְבָּעָה כֶסֶף מֵעֶשְׂרִים וְאַרְבָּעָה כֶסֶף לַסֶּלַע, שְׁתוּת לַמִּקָּח. עַד מָתַי מֻתָּר לְהַחֲזִיר. עַד כְּדֵי שֶׁיַּרְאֶה לְתַגָּר אוֹ לִקְרוֹבוֹ. הוֹרָה רַבִּי טַרְפוֹן בְּלוֹד, הָאוֹנָאָה שְׁמֹנָה כֶסֶף לַסֶּלַע, שְׁלִישׁ לַמִּקָּח, וְשָׂמְחוּ תַגָּרֵי לוֹד. אָמַר לָהֶם, כָּל הַיּוֹם מֻתָּר לְהַחֲזִיר. אָמְרוּ לוֹ, יַנִּיחַ לָנוּ רַבִּי טַרְפוֹן בִּמְקוֹמֵנוּ, וְחָזְרוּ לְדִבְרֵי חֲכָמִים:

Ona'ah („Wronging”) to cztery [ma'ah] srebra [od sześciu ma'ah do dinara, a sela to cztery dinary], z dwudziestu czterech [ma'ah] srebra na sela, a szósta część zakupu. [Jeśli zakup dotyczył sela, dwudziestu czterech ma'ah (srebra), przy czym ona'ah stanowiła jedną szóstą zakupu, musi zwrócić całą ona'ah, cztery (ma'ah) srebra.] Do kiedy on [pokrzywdzony] może się wycofać? [„dozwolone” mówi nam, że nawet „Ten, który zażądał zapłaty itd.” nie uzyskuje, jeśli zakup został wycofany lub szósta zwrócona.] Dopóki nie może go pokazać [zakup] kupcowi lub jednemu z jego krewnych. [A jeśli to trwało dłużej, (uważa się, że) zrzekł się swojej ona'ah. A sprzedawca zawsze może się wycofać. Ponieważ zakup nie jest w jego ręku, aby mógł pokazać go kupcowi lub jego krewnemu, gdyby został skrzywdzony. A gdyby wiedziano, że przyszedł mu do ręki podobny zakup, a on wiedział, że popełnił błąd, milczał i nie składał żadnych roszczeń, nie może wrócić i domagać się ułaskawienia.] R. Tarfon nauczał w Lod : Ona'ah to osiem (ma'ah) srebra na sela, czyli jedna trzecia zakupu—i radowali się kupcy z Lodu. [Bo znali się na towarach i drogo je sprzedawali. Halacha nie jest zgodna z R. Tarfonem]. Powiedział im: „Można cofnąć cały dzień”.— na co powiedzieli: "Niech R. Tarfon zostawi nas na naszym miejscu" — i powrócili do słów mędrców.

אֶחָד הַלּוֹקֵחַ וְאֶחָד הַמּוֹכֵר, יֵשׁ לָהֶן אוֹנָאָה. כְּשֵׁם שֶׁאוֹנָאָה לְהֶדְיוֹט, כָּךְ אוֹנָאָה לְתַגָּר. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אֵין אוֹנָאָה לְתַגָּר. מִי שֶׁהֻטַּל עָלָיו, יָדוֹ עַל הָעֶלְיוֹנָה, רָצָה, אוֹמֵר תֶּן לִי מְעוֹתַי, אוֹ תֶן לִי מַה שֶּׁאוֹנִיתַנִי:

Zarówno kupujący, jak i sprzedający mogą dochodzić roszczeń on'ah. Tak jak nie-kupiec może ubiegać się o ona'ah, tak samo może kupiec. R. Juda mówi: Kupiec nie może rościć sobie prawa do ona'ah. [Bo jest ekspertem (w towarach) i można przypuszczać, że odrzucił jakąkolwiek ona'ah. Co do tego, że sprzedał go za tę cenę (przede wszystkim), to dlatego, że pojawiła się (okazja) kolejna sprzedaż, a teraz chce się wycofać. Halacha nie jest zgodna z R. Judą.] Kto twierdzi, że ona'ah ma przewagę. Jeśli [sprzedawca] sobie tego życzy, może mu powiedzieć: „Daj mi moje pieniądze” lub „Daj mi kwotę on'ah”.

כַּמָּה תְהֵא הַסֶּלַע חֲסֵרָה וְלֹא יְהֵא בָהּ אוֹנָאָה. רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, אַרְבָּעָה אִסָּרִין, אִסָּר לְדִינָר. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אַרְבָּעָה פֻנְדְּיוֹנוֹת, פֻּנְדְּיוֹן לְדִינָר. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, שְׁמֹנָה פֻנְדְּיוֹנוֹת, שְׁנֵי פֻנְדְּיוֹנוֹת לְדִינָר:

Ile może brakować sela, a ona'ah nie dostać? [Moneta, która jest aktualna i zawsze mielona za pomocą—Ile może jej brakować, żeby nie było ona'ah w używaniu jej?] R. Meir mówi: Cztery issarin [do sela], czyli jeden issar na dinar, [jedna dwudziesta czwarta z tego: dwie ma „ach srebra to dinar; jeden ma'ah, dwa pondyonim; pondyon, dwa issarin. R. Juda mówi: Cztery pondyonoth, pondyon do dinara, [jedna dwunasta tego]. R. Szimon mówi: Osiem pondyonoth, dwa pondyonoth na dinara, [jedna szósta tego, jak ona'ah w ogóle. A to jest halacha.]

עַד מָתַי מֻתָּר לְהַחֲזִיר, בַּכְּרַכִּים, עַד כְּדֵי שֶׁיַּרְאֶה לְשֻׁלְחָנִי, וּבַכְּפָרִים, עַד עַרְבֵי שַׁבָּתוֹת. אִם הָיָה מַכִּירָהּ, אֲפִלּוּ לְאַחַר שְׁנֵים עָשָׂר חֹדֶשׁ מְקַבְּלָהּ הֵימֶנּוּ, וְאֵין לוֹ עָלָיו אֶלָּא תַרְעֹמֶת. וְנוֹתְנָהּ לְמַעֲשֵׂר שֵׁנִי וְאֵינוֹ חוֹשֵׁשׁ, שֶׁאֵינוֹ אֶלָּא נֶפֶשׁ רָעָה:

Do kiedy można wycofać się (za monetę ona'ah)? W miastach [gdzie są kantory], dopóki nie pokaże tego kantorowi; we wsiach, [gdzie nie ma kantorów], aż do szabatu, [kiedy przyjdzie wydać je na posiłek szabatowy, kiedy dowie się, czy zostanie przyjęty jako zapłata]. Gdyby to rozpoznał, nawet po dwunastu miesiącach. [To ma na myśli: jeśli on (dawca monety) był chasydem i chciał wyjść poza literę prawa—gdyby rozpoznał to jako sela, które mu dał, powinien przyjąć to nawet po dwunastu miesiącach.] I ma tylko do niego urazę. [To znaczy: jeśli nie jest chasydem i nie chce tego od niego przyjąć, to on (odbiorca) ma tylko do niego urazę, ponieważ odbiorca sam sobie spowodował stratę, nie zwracając jej na czas.] I daje ją za (odkupienie) drugiej dziesięciny, bez obaw, ponieważ jest osobą podłą. [To odnosi się do monety potartej aż do ona'ah. Daje ją jako (wykupienie) drugiej dziesięciny i nie musi obawiać się asymonu (zob. 4: 1), druga dziesięcina jest wykupywana tylko monetą (z nadrukiem), ponieważ nazywa się ją „monetą”. Bo ten, kto nie bierze jej wartości jako monety, ale tylko jako odlewanego srebra, uważany jest za osobę podłą].

הָאוֹנָאָה אַרְבָּעָה כֶסֶף, וְהַטַּעֲנָה שְׁתֵּי כֶסֶף, וְהַהוֹדָאָה שָׁוֶה פְרוּטָה. חָמֵשׁ פְּרוּטוֹת הֵן. הַהוֹדָאָה שָׁוֶה פְרוּטָה, וְהָאִשָּׁה מִתְקַדֶּשֶׁת בְּשָׁוֶה פְרוּטָה, וְהַנֶּהֱנֶה בְשָׁוֶה פְרוּטָה מִן הַהֶקְדֵּשׁ מָעַל, וְהַמּוֹצֵא שָׁוֶה פְרוּטָה חַיָּב לְהַכְרִיז, וְהַגּוֹזֵל אֶת חֲבֵרוֹ שָׁוֶה פְרוּטָה וְנִשְׁבַּע לוֹ, יוֹלִיכֶנּוּ אַחֲרָיו אֲפִלּוּ לְמָדָי:

Ona'ah to cztery (ma'ah) srebra [za zakup sela, dwadzieścia cztery ma'ah srebra, przy czym ona'ah jest szóstą, jak stwierdzono powyżej (4: 3). Zostało tutaj powtórzone ze względu na (co następuje, a mianowicie :) „A roszczenie to dwa (ma'ah) srebra.”] A roszczenie to dwa (ma'ah) srebra. [Albowiem nie ma shvuath hadaynim (przysięgi narzuconej przez sędziów) dla roszczenia mniejszego niż dwa (ma'ah) srebra, gdzie jeden twierdzi: „Jesteś mi winien dwa ma'ah srebra”, a drugi przyznaje do wartości p'rutah i zaprzecza reszcie, lub przyznaje się do całości z wyjątkiem p'rutah.] A przyjęcie jest warte p'rutah [aby uczynić to częściowym dopuszczeniem, aby był odpowiedzialny za przysięga]. A kobieta może zostać zaręczona z wartością p'rutah. A ten, kto korzysta z wartości p'rutah hekdesh (poświęconej własności) jest winny nadużycia (hekdesh). A jeśli ktoś znajdzie wartość p'rutah, musi to wywołać, [ale nie mniej niż ta kwota, jest napisane (Księga Powtórzonego Prawa 22: 3): „… która przepadnie przez niego”— wykluczyć zgubiony przedmiot, który nie jest wart p'rutah.] A jeśli ktoś ukradnie sąsiadowi wartość p'rutah i przysięga mu, to musi mu go zanieść nawet do Mediów [jeśli wyzna, że ​​on przysięgał fałszywie, w którym to przypadku nie ma zadośćuczynienia, dopóki nie zwróci go temu, któremu ukradł od siebie, a nie swojemu posłannikowi, jak jest napisane (Lb 5: 7): "i da to komu jest winien . ”]

חֲמִשָּׁה חֻמְשִׁין הֵן. הָאוֹכֵל תְּרוּמָה, וּתְרוּמַת מַעֲשֵׂר, וּתְרוּמַת מַעֲשֵׂר שֶׁל דְּמַאי, וְהַחַלָּה, וְהַבִּכּוּרִים מוֹסִיף חֹמֶשׁ. וְהַפּוֹדֶה נֶטַע רְבָעִי וּמַעֲשֵׂר שֵׁנִי שֶׁלּוֹ, מוֹסִיף חֹמֶשׁ. הַפּוֹדֶה אֶת הֶקְדֵּשׁוֹ, מוֹסִיף חֹמֶשׁ. הַנֶּהֱנֶה בְשָׁוֶה פְרוּטָה מִן הַהֶקְדֵּשׁ, מוֹסִיף חֹמֶשׁ. וְהַגּוֹזֵל אֶת חֲבֵרוֹ שָׁוֶה פְרוּטָה וְנִשְׁבַּע לוֹ, מוֹסִיף חֹמֶשׁ:

Jest pięciu, którzy dodają piątą (do spłaty głównego zobowiązanego): Ten, który je t'rumah, [niekapłan, który zjada t'rumah gedolah nieświadomie] i t'rumath ma'aser [ma'aser from ma 'aser] i t'rumath ma'aser of demai [Ten, kto kupuje produkty od am ha'aretz, musi oddzielić t'rumath ma'aser, ale nie t'rumah gedolah, uważając, aby to oddzielić], a challah i bikkurim. (Ten, kto je je) dodaje piątą. [Wszystkie te pięć uważane są za jedno, wszystkie nazywane są „t'rumah” i wszystkie zaliczane są do tej kategorii]. A ten, który odkupuje neta revai (owoce czwartego roku) i jego ma'aser sheni, dodaje piątą. [("neta revai" :) To pochodzi: "święty" (Kapłańska 19:24)—„święty” (tamże 27:30) od ma'aser sheni jako dodanie piątej. I te dwa są również liczone jako jedno, oba wywodzą się z jednego wersetu w odniesieniu do ma'aser. („jego ma'aser sheni” :) [To właśnie z „jego” ma'aser dodaje piątą, jak jest napisane (tamże 31): „… człowiek jego ma'aser.”] Ten, który odkupuje swój hekdesh dodaje piątą. [„jego hekdesz”, a nie innych, jest napisane (Księga Kapłańska 27:19): „… ten, kto go konsekruje.”] Ten, kto czerpie korzyści z wartości p'rutah [nieświadomie] z hekdeszu, jest odpowiedzialny za ofiara me'ilah („nadużycie”) i] dodaje piątą. A ten, kto kradnie wartość p'rutah od swojego sąsiada i przysięga (fałszywie) mu, dodaje piątą.

אֵלּוּ דְבָרִים שֶׁאֵין לָהֶם אוֹנָאָה. הָעֲבָדִים, וְהַשְּׁטָרוֹת, וְהַקַּרְקָעוֹת, וְהַהֶקְדֵּשׁוֹת. אֵין לָהֶן לֹא תַשְׁלוּמֵי כֶפֶל וְלֹא תַשְׁלוּמֵי אַרְבָּעָה וַחֲמִשָּׁה, שׁוֹמֵר חִנָּם אֵינוֹ נִשְׁבָּע, וְנוֹשֵׂא שָׂכָר אֵינוֹ מְשַׁלֵּם. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, קָדָשִׁים שֶׁהוּא חַיָּב בְּאַחֲרָיוּתָן, יֵשׁ לָהֶן אוֹנָאָה, וְשֶׁאֵינוֹ חַיָּב בְּאַחֲרָיוּתָן, אֵין לָהֶן אוֹנָאָה. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אַף הַמּוֹכֵר סֵפֶר תּוֹרָה, בְּהֵמָה וּמַרְגָּלִית, אֵין לָהֶם אוֹנָאָה. אָמְרוּ לוֹ, לֹא אָמְרוּ אֶלָּא אֶת אֵלּוּ:

Są to rzeczy, w odniesieniu do których ona'ah nie uzyskuje: niewolnicy, weksle, ziemie i hekdeshoth (majątek konsekrowany) [jest napisane (Księga Kapłańska 25:14): „A jeśli sprzedasz sprzedaż swojemu bliźniemu lub zdobądź z ręki swego bliźniego " —wykluczyć ziemie, które nie są ruchome, i wykluczyć niewolników, których przyrównuje się do ziemi. Rachunki— jest napisane: „A jeśli sprzedajesz sprzedawanie”, coś, czego substancja jest kupowana i sprzedawana —wykluczyć rachunki, które służą jedynie jako potwierdzenie. Hekdeshoth— (Tamże): „Nie wyrządzisz krzywdy jednemu człowiekowi, jego bratu” — jego brat, a nie hekdesz.] Kefel nie uzyskuje u nich zapłaty, ponieważ jest napisana w związku z twierdzeniem obserwatora (fałszywie), że (to, co zostało mu powierzone) zostało skradzione (Wj 22: 8): każda rzecz naruszająca ” —generał; „za wołu, osła itd.”—konkretny; „za każdy zgubiony przedmiot”—powrót do generała. Mamy tutaj przykład „ogólne-specyficzne-ogólne”, w którym orzeczenie jest zgodne z naturą konkretu, a mianowicie: tak jak konkret jest wyraźnie czymś ruchomym i ma wewnętrzną wartość pieniężną, tak wszystko (w przypadku odpowiedzialności kefela) musi być ruchome i mieć rzeczywistą wartość pieniężną: z wyłączeniem gruntów, które nie są ruchome; wykluczyć niewolników, których przyrównuje się do ziemi; wykluczyć weksle, które chociaż są ruchome, nie mają rzeczywistej wartości pieniężnej. Hekdeshoth—Pismo mówi (tamże): „jego bliźniego”, a nie hekdeszu.] A cztery i pięć pieniędzy nie otrzymuje się za ich pomocą [jeśli ktoś ukradł i zabił lub sprzedał wołu lub baranka z hekeszu, Pismo nakazuje „cztery i pięć” zapłaty a nie trzy za owcę i cztery za wołu. Ponieważ są one wyłączone z kefelu, są one zmniejszane o jeden, kefel w przypadku uboju lub sprzedaży jest uwzględniony w płatności czterech i pięciu]. Nieopłacony obserwator nie przysięga (aby zwolnić się z zapłaty za powyższe), i wynajęty obserwator nie płaci (za nie, jeśli zostały zgubione lub skradzione), [jest napisane (Wj 22: 9): „Jeśli człowiek daje bliźniemu”—generał; „osioł, wół lub baranek”—konkretny; „lub jakakolwiek bestia do obejrzenia”—powrót do generała. Mamy tutaj przykład „generał-specyficzny-ogólny”, w którym orzeczenie jest zgodne z naturą konkretu, a mianowicie: tak jak konkrety jest wyraźnie czymś ruchomym itd. Hekdeshoth—Pismo mówi (tamże): „jego sąsiad”, a nie hekdesz.] R. Szimon mówi: Z kodszim (zwierzętami konsekrowanymi), dla których trzeba dokonać odnowienia, [jak wtedy, gdy powiedział: „Na mnie spoczywa przynieść spalony -oferując, "i oddzielił ją, a miała skazę, i sprzedał ją], ona'ah otrzymuje. [Bo skoro umarł lub został skradziony, musi dokonać odbudowy, uważa się go za jego i zalicza się do: "I nie pomylisz się, jeden człowiek, jego brat."] I (z kodshim), dla którego nie wolno czynić odnowienie, [jak powiedział: „To jest całopalenie”], ona'ah nie otrzymuje. R. Juda mówi: Ona'ah też nie dostanie od tego, kto sprzedaje zwój Tory [który nie ma określonej wartości], perły i bestii. [Bo ktoś pragnie ich dopasować. Jeśli ma dobrego wołu, szuka takiego, z którym mógłby współpracować pod jarzmem. Bo jeśli łączy słabego wołu z silnym, szkodzi temu drugiemu. I tak z piękną perłą (on pragnie) umieścić ją wraz z jej towarzyszką w złocie jechidytowym (rodzaj ozdoby).] Rzekli mu: Wyszczególnili tylko te (wymienione powyżej, jako niepodlegające oniemu). ah). [Halacha nie jest zgodna z R. Judą ani z R. Szimonem.]

כְּשֵׁם שֶׁאוֹנָאָה בְמִקָּח וּמִמְכָּר, כָּךְ אוֹנָאָה בִדְבָרִים. לֹא יֹאמַר לוֹ בְּכַמָּה חֵפֶץ זֶה, וְהוּא אֵינוֹ רוֹצֶה לִקַּח. אִם הָיָה בַעַל תְּשׁוּבָה, לֹא יֹאמַר לוֹ זְכֹר מַעֲשֶׂיךָ הָרִאשׁוֹנִים. אִם הוּא בֶן גֵּרִים, לֹא יֹאמַר לוֹ זְכֹר מַעֲשֵׂה אֲבוֹתֶיךָ, שֶׁנֶּאֱמַר (שמות כב) וְגֵר לֹא תוֹנֶה וְלֹא תִלְחָצֶנּוּ:

Podobnie jak ona'ah w kupowaniu i sprzedawaniu, tak jest ona'ah w słowach [jest napisane (Księga Kapłańska 25:17): "I nie pomylisz się, jeden mąż, jego brat, i będziesz się bał swojego G re." To mówi o słownych krzywdach, dobrych lub złych zamiarach czyichś słów, które nie są widoczne, ale są znane tylko mówiącemu.] Nikt nie powinien pytać drugiego o cenę artykułu, jeśli nie zamierza go kupić. Gdyby był pokutnikiem, nie powinien mu mówić: „Pamiętaj o swoich przeszłych czynach”. Gdyby był potomkiem prozelitów, nie powinien mu mówić: „Pamiętaj o uczynkach swoich przodków”, jak jest napisane (Wj 22:20): „A cudzoziemcowi nie pomylisz się i nie będziesz go uciskać ”.

אֵין מְעָרְבִין פֵּרוֹת בְּפֵרוֹת, אֲפִלּוּ חֲדָשִׁים בַּחֲדָשִׁים, וְאֵין צָרִיךְ לוֹמַר חֲדָשִׁים בִּישָׁנִים. בֶּאֱמֶת, בְּיַיִן הִתִּירוּ לְעָרֵב קָשֶׁה בְרַךְ, מִפְּנֵי שֶׁהוּא מַשְׁבִּיחוֹ. אֵין מְעָרְבִין שִׁמְרֵי יַיִן בְּיַיִן, אֲבָל נוֹתֵן לוֹ אֶת שְׁמָרָיו. מִי שֶׁנִּתְעָרֵב מַיִם בְּיֵינוֹ, לֹא יִמְכְּרֶנּוּ בַחֲנוּת אֶלָּא אִם כֵּן הוֹדִיעוֹ, וְלֹא לְתַגָּר אַף עַל פִּי שֶׁהוֹדִיעוֹ, שֶׁאֵינוֹ אֶלָּא לְרַמּוֹת בּוֹ. מְקוֹם שֶׁנָּהֲגוּ לְהַטִּיל מַיִם בַּיַּיִן, יַטִּילוּ:

Produktów nie można mieszać z płodami [Jeśli ktoś mówi do swojego sąsiada: „Sprzedaję wam plony z tego pola”, nie może ich mieszać z plonami z innego pola], nawet nowego z nowym, i jest rzeczą oczywistą , nowy ze starym. [Gdyby umowa była taka, że ​​sprzedaje mu stare, nie może mieszać go z nowym, ponieważ stare jest wytrawne i łatwiejsze do przetworzenia na mąkę niż nowe.] Prawdę mówiąc, z winem pozwalali mieszać twarde (tj. Ostre) z miękkie, ponieważ [twarde] to uwydatnia [miękkie. Dlatego jeśli uzgodniono, że da mu miękkość, może ją zmieszać z twardą; ale jeśli uzgodniono, że da mu twardy, nie może mieszać go z miękkim.] Osadu wina [z jednego dzbanka] nie można mieszać z winem [z innego dzbanka]. Ale może mu dać jego osad [tj. , z samego wina.] Jeśli czyjeś wino zostało zmieszane z wodą, nie może sprzedać go w sklepie [p'rutah by p'rutah], chyba że poinformuje go [(każdego kupującego), że zostało zmieszane z wodą] i nie może go sprzedać kupcowi [wszystko naraz], nawet jeśli go o tym poinformuje, gdyż [bierze go] tylko po to, aby go oszukać [i sprzedać w sklepie]. W miejscu, w którym był zwyczaj stawiania wody do wina, mogą to zrobić. [To tylko między sezonami tłoczenia wina. Ponieważ był to zwyczaj, nie ma tu żadnej fałszywej interpretacji, wszystkie wina są tego rodzaju].

הַתַּגָּר נוֹטֵל מֵחָמֵשׁ גְּרָנוֹת וְנוֹתֵן לְתוֹךְ מְגוּרָה אַחַת. מֵחָמֵשׁ גִּתּוֹת, וְנוֹתֵן לְתוֹךְ פִּטָּם אֶחָד. וּבִלְבַד שֶׁלֹּא יְהֵא מִתְכַּוֵּן לְעָרֵב. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, לֹא יְחַלֵּק הַחֶנְוָנִי קְלָיוֹת וֶאֱגוֹזִין לַתִּינוֹקוֹת, מִפְּנֵי שֶׁהוּא מַרְגִּילָן לָבֹא אֶצְלוֹ. וַחֲכָמִים מַתִּירִין. וְלֹא יִפְחֹת אֶת הַשָּׁעַר. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, זָכוּר לָטוֹב. לֹא יָבֹר אֶת הַגְּרִיסִין, דִּבְרֵי אַבָּא שָׁאוּל. וַחֲכָמִים מַתִּירִין. וּמוֹדִים שֶׁלֹּא יָבֹר מֵעַל פִּי מְגוּרָה, שֶׁאֵינוֹ אֶלָּא כְגוֹנֵב אֶת הָעָיִן. אֵין מְפַרְכְּסִין לֹא אֶת הָאָדָם וְלֹא אֶת הַבְּהֵמָה וְלֹא אֶת הַכֵּלִים:

Kupiec może pobierać (produkować) z pięciu klepisk i umieszczać je w jednym zbiorniku. [Wszyscy wiedzą, że nie uprawiano go na jego polach i że kupił go od wielu ludzi; i kupują go od niego z takim zrozumieniem. (Kupcy mieli w zwyczaju kupować (produkować) od właścicieli pól w czasie młócenia i umieszczać je w swoich koszach)]. (Może wziąć wino) z pięciu kadzi na wino i umieścić je w jednej beczce, o ile nie uda mu się ich zmieszać, [wypuszczając, że kupił większość z "podstawowego" źródła i mieszając (z wino) z innego miejsca, sąsiedzi myślą, że to wszystko z tego samego źródła] R. Juda mówi: „Sprzedawca nie powinien rozdawać dzieciom spieczonych uszu i orzechów, ponieważ przyzwyczaił je do niego przychodzić. Mędrcy na to pozwolić. I nie może sprzedawać poniżej ceny rynkowej [ponieważ w ten sposób przyzwyczaja ludzi do przychodzenia do niego i ogranicza środki do życia jego sąsiadowi]. Mędrcy mówią: „Niech będzie pamiętany za dobre!” [To obniża cenę . A to jest halacha.] Nie można przesiać (plew) gryzyny (fasoli rozłupanej w młynie, jedna na dwie), ponieważ ich ulepszony wygląd pozwala mu podnieść cenę ponad wartość usuwania plew.] Są to słowa Abby Shaula. I mędrcy na to pozwalają. [Kupujący może oszacować koszt usuwania plew, porównując m z innymi. I warto poświęcić trochę czasu, aby zapłacić więcej za tych przesianych, aby oszczędzić sobie trudu (przesiewania). Halacha jest zgodna z mędrcami.] I zgadzają się, że nie powinien tego robić (tylko) na powierzchni pojemnika [aby poprawić ich wygląd, bez przesiewania plew poniżej], ponieważ jest on tylko „okiem- złodziej ”[z tym przesiewaniem powierzchni]. Nie można„ dotykać ”ani człowieka [kananejskiego niewolnika oczekującego na sprzedaż], bestii, ani naczyń.